KÜLTÜR SANAT

Aralık Kaldı Her Şey

Aralık Kaldı Her Şey
İçimi doldurduğum zehir

Bu bırakmam dediklerimi bıraktıran kararlılık

Yalnızken okuduğum şiirlerin tahayyülü

Karanlık bir gecenin ertesi

Her pazartesi

Bilimsel yaklaşıyorum güneşe

Yanıyorum

 

Öldürdüğüm zamanın hıncı

Sayfaların arasında beliren matbu bir koku

Ve tutamadığım kuşlar

Unuttuğum anılar

Uçuyorum

 

Tavanlarında kendimi aradığım bir oda

Duvarların dualarım

İçime dolan sevinçler

İsteksiz ayrılışlar

Sonra ölenleri hatırlıyorum

Susuyorum

 

Madem bir kurşun mesafesinde son

Tekrar deneyemeyeceğim âşikar

O zaman hiç açılmamalıydı bu kapak

Merakı öldürebilseydik

Hiç doğmayabilirdik bu dünyaya

Diyorum

 

Anlatmasam delireceğim hadiselerin hüznü

Yazmasam öleceğim cümlelerin özrü

Yürümesem düşeceğim yolların dönüşü

Okumasam küseceğim şiirlerin son dörtlüğü

Ve bir adamın boynunda kravatlarla ölüşü

Üzülüyorum

 

Küçüktüm, Frankenşytan'dan korkardım

Büyüdüm, her yer Frankenşytan oldu

Alıştım, bu korkularımla yaşamaya

Üzüldüm, fakat hiç unutmadım kâğıtların sağ üstüne adımı yazmayı

Sustum, çünkü konuştukça eriyen bir mekanizmanın küçük bir dişlisiydim

Gittim, sistem bozuldu

Bozuldum, bir halde kendi hâlinde bir halci oldum

Ve bu kapıyı da aralık bırakıp

Gidiyorum

YAZAR HAKKINDA
Ertuğrul Efe
Ertuğrul Efe
Dünya'nın İnegöl'ünde büyüdü, İzmir'de iki yıl okumaya çalıştı, ana karalar aşmasa da sıcacık yatağından kalkıp Ankara'ya geldi. Okumayı ilkokul 1'de, yazmayı üniversite 1'de öğrendi. Profesyonel olarak öğrenci ve bekleyen. Okuması yazmasına göre daha iyi olan bir fani.
YORUMLAR
İçeriğe ait yorum bulunmamaktadır.
YORUM YAPIN